جستاری در معنای واژه ی «ولیّ»

این مقاله در پی آن است که اثبات کند در ریشه­ ی (و‌ل ی) تنها دو معنا را می توان یافت: اول «قرب و نزدیکی» یا پیاپی بودن و پشت سر هم بودن. دوم «سرپرستی» یا متصرّف بودن در امور کسی  یا چیزی، یا فرمانروا بودن و امثال آن. پس از آنکه این دو معنا در ریشه­ ی ولی اثبات شد. بیان می داریم (ولیّ) بر وزن فعیل، فقط به معنای دوّم شنیده شده. و بنابراین این کلمه، معنایی جز سرپرستی و متصرف ندارد. در ادامه به توجیه معانی دیگرِ این کلمه پرداخته و معتقدیم معانی دیگری که برای آن ذکر کرده‌اند. یا جزو مصادیق معنای سرپرست می باشند و یا آنکه جزو لوازم و مستلزمات آنند.

نتیجه‌ای که از این مقاله می توان گرفت مستقیماً در بهره گیری از نصوص شیعه بر امامت حضرت امیر علیه السلام همچون آیه­ ی ولایت و حدیث غدیر نقش دارد. چرا که در صورت تک معنایی بودن واژه ی ولی و مولى، دیگر شکی در معنای مستفاد از این نصوص باقی نخواهد ماند.