یکشنبه, 26 بهمن 1399 ساعت 12:41
خواندن 95 دفعه

اثبات وجود امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف و احادیث امامت دو برادر (استدلال ها و شبهه ها)

نویسندگان: جعفری، فاطمه؛ خوشدل روحانی، مریم؛ اترک، حسین
منبع: مشرق موعود پاييز 1394، سال نهم - شماره 35 علمی-پژوهشی (حوزه علمیه) (‎22 صفحه - از 61 تا 82 )

     
چکیده:
بحث از امامت به ویژه امامت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) یکی از مباحث مهم و اساسی در مذهب شیعه است، به گونه ای که آن چه شیعه را از دیگر مذاهب اسلامی متمایز می سازد، همان اعتقاد به تولد و وجود امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است. یکی از مسئولیت های خطیر شیعیان، دفاع از این اعتقاد پایه ای است و یکی از راه های دفاع از این اعتقاد، تمسّک جستن به روایاتی است که امامت اخوین را بعد از امام حسن و امام حسین(علیهم السلام) جایز نمی داند. از دیرباز، افرادی بوده اند که همواره با شبهه های بی اساس، وجود و تولد این آفتاب عالم تاب را زیر سؤال برده اند.
این مقاله با روش توصیفی و تحلیلی می کوشد ضمن اثبات وجود امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) با استناد به روایات عدم جواز امامت اخوین بعد از امام حسن و امام حسین(علیهم السلام)، به برخی شبهه هایی پاسخ دهد که احمد الکاتب در کتاب الإمام المهدی حقیقة تاریخیة أم فرضیة فلسفیة (2007 میلادی) در انکار وجود امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) مطرح کرده است.
بنا بر ادعای کاتب، روایات مربوط به عدم جواز امامت اخوین، خبر واحدند که شیخ طوسی آن را دویست سال بعد از شهادت امام عسکری(علیه السلام) مطرح کرده است و نمی تواند راهی برای اثبات وجود امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) باشد. بر اساس این تحقیق، علمای شیعه از زمان سعدبن عبدالله اشعری قمی که تقریبا معاصر با امام عسکری(علیه السلام) است، برای اثبات امامت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) به این احادیث استدلال کرده اند. این احادیث نیز خبر واحد نیستند و آنچه کاتب در مورد دلیل امامت عبدالله افطح بیان می کند، درست نیست.

دریافت متن کامل مقاله