شنبه, 23 ارديبهشت 1396 ساعت 12:26
خواندن 260 دفعه

حدیث ثقلین چگونه بر میلاد امام زمان دلالت می کند؟

در اصل ظهور شخصی به نام مهدی، کسی از مسلمانان تردیدی ندارد. به‌جهت این‌که اخبار متواتر از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) بر این مساله وارد شده است. اما اختلافی میان اهل سنت و شیعه در این موضوع، وجود دارد و آن این‌که، شیعه معتقد است امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قرن‌هاست متولد شده و اکنون در میان امت اسلامی حاضر است و نه‌تنها مسلمانان، بلکه تمامی انسان‌ها از منافع و برکات حضور ایشان بهره‌مند هستند. هرچند خود، از این موضوع غافل باشند. در حالی‌که برخی از اهل سنت می‌گویند ایشان به‌دنیا خواهد آمد.
اگر از ما بپرسند که دلیل شما بر این مساله چیست؟ و شما از کجا به چنین اعتقادی رسیدید، که ایشان قرن‌های متمادی است که متولد شده، و در میان ماست؟
در پاسخ می‌گوییم، علاوه بر این‌که خود قرآن، حاوی آیاتی است که مدعای ما را اثبات می‌کند،[1] ما از میان احادیث معتبر هم می‌توانیم، این مطلب را به اثبات برسانیم. به‌عنوان نمونه، می‌توان به حدیث ثقلین اشاره داشت، که در میان شیعه و اهل سنت حدیثی متواتر است و در صحت آن احدی شک ندارد.
پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) در این حدیث می‌فرمایند: «همانا من در میان شما دو چیز قرار دادم، مادامی که به آن‌ها تمسک کنید، هرگز گمراه نخواهید شد، کتاب خدا و اهل بیت من، و این دو هرگز از هم جدا نخواهند شد، تا این‌که روز قیامت در کنار حوض کوثر، بر من وارد شوند.»[2]
طبق این حدیث اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) همیشه با قرآن همراه هستند و جدایی بین این دو نیست. می‌دانیم که قرن‌هاست، قرآن در میان مسلمانان بوده و هست، پس قاعدتاً شخصی از اهل بیت هم باید در این میان وجود داشته باشد، تا محتوای این حدیث درست باشد و گرنه باید در این حدیث شک کرد، که به دلیل متواتر بودن در میان شیعه و اهل سنت، کسی منکر آن نخواهد شد.
پس اثبات میلاد امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف) تنها، به قدری تأمل در امثال این حدیث، نیاز دارد و کار پیچیده‌ای نیست.


پی‌نوشت:
[1]. به گواه قرآن حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) زنده است.
[2] بن حنبل شيباني، احمد بن محمّد، مسند أحمد بن حنبل، ج 17، ص173، تحقيق: شعيب الأرنؤوط، مؤسسة الرسالة، چاپ اوّل، 1421ق؛ نسائی، احمد بن شعیب، السنن الکبری، ج7، ص 310، موسسه الرساله، بیروت، 1421ق، و بسیاری از کتب معتبر شیعه و اهل سنت که در این مختصر مجال اشاره به آن نیست.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن