چهارشنبه, 29 ارديبهشت 1395 ساعت 12:00
خواندن 490 دفعه

چه تناسبى ميان انتظار موعود و حيات پويا، كسب علم، ظلم ‏ستيزى و مبارزه با فساد وجود دارد؟

چه تناسبى میان انتظار موعود و حیات پویا، كسب علم، ظلم‏ستیزى و مبارزه با فساد وجود دارد؟

اگر مفهوم انتظار به درستى فهمیده شود، معلوم مى‏گردد بین انتظار موعود و حیات پویا و ظلم ستیزى و ریشه كنى فساد از زمین، ملازمه هست و روایات فراوانى كه فضیلت انتظار و مقام منتظران را بیان مى‏كند، این تصویر زیبا را ارائه كرده است. در پرتو انتظار موعود، حركت‏هاى اصلاحى شكل مى‏گیرد و به بركت آن، حیات انسانى، مفهوم و جایگاه الهى خود را پیدا مى‏كند و بشر را به سوى اهداف والاى انسانى به پیش مى‏برد.

انتظار، امید مى‏آورد و امید به آینده روشن، سبب حركت و نشاط و پویایى مى‏گردد. امید به تحقّق ارزش‏ها سبب تقویت روحیه صالحان مى‏گردد و بسیج عمومى به سوى رفع ظلم و فساد را اعلام مى‏دارد. امید به موعود جهانى و انقلاب ارزشى او، هر گونه سستى، افسردگى، سكوت و سكون را از افراد برمى‏دارد و اقدام و عمل و تحرّک را به جاى آن مى‏نشاند.

گفتنى است به رغم این انگاره روشن، دو نوع برداشت متفاوت و جدا از هم از «انتظار» صورت گرفته است:

1. انتظارى كه سازنده، نگه‏دارنده، تعهّدآور، نیروآفرین و تحرّک بخش است؛ به گونه‏اى كه مى‏تواند نوعى عبادت و حق‏پرستى شمرده شود.

2. انتظارى كه سستى، بى‏تفاوتى و تحمل اسارت و سلطه از نشانه‏هاى بى‏نشان آن است.

یک. انتظار منفى و ویرانگر

در این نگرش، انتظار، عامل ركود و عقب ماندگى است و منتظران از هر تلاش و كوشش اصلاحى دست مى‏شویند و در برابر زور و فشار و ظلم و فساد راه خاموشى و سكوت در پیش مى‏گیرند. حتّى به این باور مى‏رسند كه مى‏بایست به گسترش جور و فساد كمک كنند و یا نسبت به آن بى‏تفاوت باشند تا گیتى پر از ستم و تباهى گردد و ظهور مهدى موعود نزدیک شود. چنین اندیشه‏اى باعث انزوا و دورى از عرصه سیاست مى‏شد و گاهى ابزار دست حكومت‏هاى جور براى انحراف اذهان و سوء استفاده از افكار مهدى باورى بوده است!

به نظر شهید مطهرى؛ انتظار ویرانگر، برداشت قشرى از مهدویت و قیام مهدى موعود است؛ به طورى كه برخى گمان مى‏كنند قیام حضرت مهدى (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، صرفاً ماهیت انفجارى دارد و تنها به دنبال گسترش و رواج ظلم، تبعیض و تباهى‏ها شكل مى‏گیرد.

دو. انتظار مثبت و سازنده‏

بر این اساس، انتظار همه گاه جنبش آفرین، سرچشمه قیام و مقاومت و ایثار و حركت مى‏باشد و حالت فرسایشى و سست كنندگى ندارد؛ زیرا منتظر مى‏تواند با تلاش و زمینه سازى خود، فرج و گشایش را نزدیک كند و امكانات و بسترهاى فرهنگى، نظامى، سیاسى و اجتماعى آن را فراهم سازد.

نقطه شكوفایى و اوج این تفكّر (انتظار مثبت)، در عصر پیروزى انقلاب اسلامى ایران نمودار گشت؛ و دوران تاریک و پر از ظلم و فساد رژیم پهلوى را از صفحه تاریخ محو كرد. آگاهى فزون‏تر علما و عموم شیعیان، زمینه را براى ظهور و بروز آثار و پیام‏هاى اصلى انتظار فراهم ساخت و آن عبارت بود از: عدم پذیرش نظام فاسد حكومتى، عدم تحمل ظلم و ستم فراوان و دین‏ستیزى آشكار و تشكیل حكومت دینى در راستاى تعمیق بخشى به اندیشه مهدویت.

پس «انتظار ظهور مهدى موعود» منشأ خمودگى و ركود جوامع اسلامى نیست و عدم تحقّق آن تا امروز، موجب دلسردى و یأس نمى‏شود؛ زیرا در روایات متعددى بیان شده است كه دوران غیبت، دوره امتحان و آزمایش مردم است.

باید تلاش كرد تا با تقویت باورها و اعتقادات در مقابل سختى‏هاى زمان غیبت، مقاومت كرد و در عین حال، خود را براى ظهور و شركت در قیام امام مهدى (عجل الله تعالی فرجه الشریف) آماده ساخت.

البته آثار انتظار منحصر در بُعد «سیاسى» نیست؛ بلكه انتظار و مهدى باورى، زوایا و ابعاد مختلفى دارد. از جمله:

1. بُعد توحید؛ انتظار در ماهیت خود، انسانِ منتظر را متوجّه خداى جهان مى‏كند. توجّه به خدا و طلب فرج از درگاه او، از مهم‏ترین اصول «مهدى باورى» است.

2. بُعد نبوت؛ منتظران چشم به راه كسى هستند كه در او، صفات و آثار پیامبر گرد آمده است. هر كس دوست دارد، آدم، نوح، ابراهیم، موسى، عیسى و محمد را ببیند، مى‏تواند چهره آنان را در مهدى (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ببیند. او مى‏آید تا آرمان پیامبران را تحقّق بخشد و دین خدایى را بگستراند و نداى توحید را به همه عالم برساند.

3. بُعد قرآنى؛ مهدى (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، زنده كننده همه احكام قرآن است. انسان منتظر همواره این آرمان را در دل زنده مى‏دارد كه روزى با ظهور آن حضرت، قرآن و آموزه‏هاى آن در سراسر جهان حاكمیت یابد و برنامه زندگى گردد.

4. بُعد امامت؛ مهدى، وصى صدّیقین و خاتم ائمه طاهرین است. امامان پیشین یكایک او را یاد كرده‏اند. او فرزند و یادگار و ادامه دهنده راه آنان است.

مهدى، مظهر قائم امامت است و انتظار ظهور او، بزرگ‏ترین تأكید بر اصل امامت و رهبرى است.

5. بُعد عدل؛ انتظار مهدى، انتظار ظهور عدل است. او جهان آكنده از بیداد را، از داد پر مى‏سازد و عدل خدایى را در همه جا و همه سو سرایت مى‏دهد.

6. بُعد معاد؛ در امر انتظار، اصل اعتقادى بسیار مهم «معاد» و بازگشت مسئولانه به نزد خداوند، همواره حضور دارد ... مهدى به هنگام ظهور، ستمگران را كیفر مى‏دهد و ظالمان را به سزاى اعمال خود مى‏رساند و مؤمنان را عزیز مى‏دارد. به هنگام ظهور او، گروهى از پاكان و پلیدان به جهان بازمى‏گردند (و پلیدان كیفر و مجازات مى‏بینند). از علایم حتمى فرا رسیدن رستاخیز، ظهور مهدى است، تا او نیاید، عمر جهان به سر نمى‏رسد و قیامت برپا نمى‏گردد ... .

7. بُعد دانش و خردورزى؛ مهم‏تر از همه، توجه ویژه منتظران به علم و دانایى است؛ به طورى كه در پرتو ظهور حضرت، عقل و خرد جامعه بشریت كامل مى‏گردد و زمینه‏هاى رشد، توسعه و سعادت در تمام زمینه‏هاى علمى، معنوى، صنعتى و آبادانى فراهم مى‏شود.

 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن