شنبه, 15 آبان 1395 ساعت 09:36
خواندن 157 دفعه

خواندن امام زمان با نام های رقیب و ناصر

پرسش:

آيا اين درست است كه امام زمان را با نام هايي چون رقيب و ناصر و معين و... كه نام هاي خداوند هستند (به غير از الله و رب) بخوانيم و در زمان هاي مختلف بر اساس نياز خود از ايشان با نام مربوطه ياري و استعانت بخواهيم؟

 

پاسخ:

اسناد اسماء و صفات به خداوند بالذات و بالأستقلال است، و در اين مرتبه هيچ كس با خداوند شراكتي نداشته و مخصوص خداوند هستند. همان گونه كه مي خوانيم «يا خالق كل مخلوق»(1)، «يا مالك كل مملوك يا من هو عالم بكل شيء»(2) (اي خالق تمام مخلوقات ـ اي مالك تمام مملوكات ـ اي عالم به تمام اشياء) تمام اين جملات مي رساند كه اسماء الهي در مرتبه كمال، مخصوص خداوند هستند. اما نسبت به ديگران بالعرض و بالواسطه است چون ذات خداوند اقتضاي كمالات را دارد. زيرا او از هر چيز و هر كس بي نياز است به خلاف غير خداوند كه هر چه دارند از اوست چون فقير محض اند يا ايها الناس انتم الفقراء الي الله و الله هو الغني الحميد يعني اي مردم همه شما فقير به درگاه خداوند هستيد و اين خداوند است كه بي نياز مي باشد.(3)

پس نسبت دادن اسماء الهي به غير خداوند در صورتي جايز است كه بالعرض و در طول اسماء الهي باشد يعني با اين نگاه كه تمام مخلوقات خداوند آيات و نشانه هاي حضرت حقند و بر آن وجود مطلق دلالت مي كنند و هر كس به قدر وسعت وجوديش نشان گر اسماء و اوصاف الهي است و از جمله آنها حضرات معصومين ـ عليهم السلام ـ هستند كه آينه و واسطه تمام نماي اسماء و صفات حضرت حقند و در آينه وجود انسان كامل مي توان حضرت حق را مشاهده نمود. پس تمام اسماء و اوصاف الهي در مرتبه اي ضعيف تر در آن بزرگواران پيداست.

نتيجه:

نسبت دادن اين اسماء به حضرت مهدي(عج) به اين نيت كه با واسطه مي باشد و به اراده خداوند آنها صاحب اين اسماء هستند اشكالي ندارد، و در هنگام طلب ياري از آن بزرگوار بايد معتقد بود كه به اذن و قدرت الهي مي باشد و طلب حاجت از ايشان بالأستقلال صحيح نمي باشد.

 

پی نوشت ها:

1. شيخ عباس قمي، مفاتيح الجنان (دعاي جوشن کبير)، ترجمه شيخ حسين انصاريان، انتشارات دارالصادقين، چاپ اول، ص170.

2. همان، ص171.

3. فاطر : 15.

 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن