پنج شنبه, 22 فروردين 1392 ساعت 13:11
خواندن 1096 دفعه

پیامبر شب قدر را فراموش کرد

فراموش کردن شب قدر
قرآن به روشني گوياي اين است كه قرآن در ماه رمضان و در شب قدر نازل شده است. يعني در شب قدر مهمترين حادثه عمر پيامبر صلی الله علیه وآله و سلم رقم خورده است. حال اگر بپذيريم كه آن حضرت، شب نزول قرآن را فراموش كرده،به اين معناست که مهمترين حادثه تاريخ عمر خويش را از ياد برده است و طبيعتا چنين پيامبري نمي‌تواند مورد اطمينان باشد زيرا ممکن است هر مطلب ديگري را - اعم از دستورات ديني و اخلاقي- از ياد ببرد و راهنماي خوبي براي بشريت در طي کردن مسير کمال، نباشد. اما وقتي سراغ برخی از کتابهای شش‌گانه اهل سنت مي‌رويم با تعدادي روايت در اين باب برخورد مي‌کنيم که پيامبر را به فراموش نمودن اين حادثه مهم متهم مي‌کنند. بخاري در صحيحش اين‌گونه روايت مي‌کند:
«49 أخبرنا قُتَيْبَةُ بن سَعِيدٍ حدثنا إِسْمَاعِيلُ بن جَعْفَرٍ عن حُمَيْدٍ عن أَنَسُ قال أخبرني عُبَادَةُ بن الصَّامِتِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه وآله و سلمخَرَجَ يُخْبِرُ بِلَيْلَةِ الْقَدْرِ فَتَلَاحَى رَجُلَانِ من الْمُسْلِمِينَ فقال إني خَرَجْتُ لِأُخْبِرَكُمْ بِلَيْلَةِ الْقَدْرِ وَإِنَّهُ تَلَاحَى فُلَانٌ وَفُلَانٌ فَرُفِعَتْ وَعَسَى أَنْ يَكُونَ خَيْرًا لَكُمْ...».
منابع اسکن شده :
1- صحيح بخاري، دار ابن کثیر , طبعه جدیده ، كتاب الايمان، باب خوف المؤمن من ان يحبط عملهوهو لَا يَشْعُرُ،ص 22.
2- صحيح بخاري، كتاب الادب، باب ما ينهي من السّباب و اللّعن، ح6049 ص 1515،
3- صحيح بخاري ، كتاب فضل لیله القدر، بَاب رَفْعِ مَعْرِفَةِ لَيْلَةِ الْقَدْرِ لِتَلَاحِي الناس،ح2023 ص 486.
به ترتیب :

«رسول خدا صلی الله علیه وآله و سلمخارج شد كه به مردم بگويد شب قدر چه زماني است، دو نفر از مسلمانان با هم نزاع كردند آن حضرت فرمود من بیرون آمدم که شما را از زمان شب قدر آگاه کنم ولی فلان شخص و فلان شخص با هم به نزاع پرداختند در نتیجه زمان شب قدر از ذهنم رفت و امید است این مسأله مایه خیر برایتان باشد».
وي در روايت ديگري چنين نقل مي‌کند:
« حدثنا إِبْرَاهِيمُ بن حَمْزَةَ قال حدثني بن أبي حَازِمٍ وَالدَّرَاوَرْدِيُّ عن يَزِيدَ عن مُحَمَّدِ بن إبراهيم عن أبي سَلَمَةَ عن أبي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ... وقد أُرِيتُ هذه اللَّيْلَةَ ثُمَّ أُنْسِيتُهَا...وَإِنِّي أُرِيتُ أَنِّي أَسْجُدُ في مَاءٍ وَطِينٍ ...».
«رسول خدا صلی الله علیه وآله و سلمفرمود: اين شب (شب قدر) به من نشان داده شد سپس آن را فراموش کردم ... و چنين ديدم كه گويي در آب و گل سجده مي‏كنم...».
منابع اسکن شده :
1- صحيح بخاري، کتاب الاذان ، باب السجود علي الانف و السجود علي الطين،ص 199-200 ح 813
2- صحيح بخاري ،کتاب فضل لیله القدر، بَاب الْتِمَاسِ لَيْلَةِ الْقَدْرِ في السَّبْعِ الْأَوَاخِرِ ص 484 ح 2016
3- صحيح بخاري ،کتاب الإعتکاف،بَاب الِاعْتِكَافِ في الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ وَالِاعْتِكَافِ في الْمَسَاجِدِ كُلِّهَا، ح2027 ص487
4- صحيح مسلم , دار طیبه ,ج2، ص 522، کتاب الصيام، بَاب فَضْلِ لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَالْحَثِّ على طَلَبِهَا وَبَيَانِ مَحَلِّهَا وَأَرْجَى أَوْقَاتِ طَلَبِهَا، ح1166- 1168
5- سنن ابي داود، طبعه جدید , دار ابن حرم ص 74، کتاب الصلاة، بَاب فِيمَنْ قال لَيْلَةَ إِحْدَى وَعِشْرِينَ، ح1382
6- ؛ سنن نسائي، ص 222، كتاب السهو، باب 98:تَرْكِ مَسْحِ الْجَبْهَةِ بَعْدَ التَّسْلِيمِ، ح1356.
تصاویر به ترتیب :

در روايت ديگري آمده است پيامبرصلی الله علیه وآله و سلمفرمود: شب قدر به من نمايانده شد. بعضي از اهل و عيالم مرا از خواب بيدار كردند، و اين بيدار کردن، باعث شد فراموش کنم که شب قدر چه شبي بود.
«1166 حدثنا أبو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ بن يحيى قالا أخبرنا بن وَهْبٍ أخبرني يُونُسُ عن بن شِهَابٍ عن أبي سَلَمَةَ بن عبد الرحمن عن أبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله علیه وآله و سلمقال أُرِيتُ لَيْلَةَ الْقَدْرِ ثُمَّ أَيْقَظَنِي بَعْضُ أَهْلِي فَنُسِّيتُهَا ...».
«پيامبرصلی الله علیه وآله و سلمفرمود: در خواب شب قدر به من نشان داده شد. بعضي از اهل و عيالم مرا از خواب بيدار كردند، پس آن را فراموش کردم».
مدارک و منابع اسکن شده :

1- صحيح مسلم دار طیبه ، کتاب الصیام ، بَاب فَضْلِ لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَالْحَثِّ على طَلَبِهَا وَبَيَانِ مَحَلِّهَا وَأَرْجَى أَوْقَاتِ طَلَبِهَا، ح1166.

نقد و بررسی
همان‌طور که ملاحظه شد در این نقلها آمده بود که پیامبر صلی الله علیه وآله و سلمگاه به خاطر دعوای دو نفر و گاه به خاطر اینکه خانواده‌اش او را از خواب بیدار کرده‌اند، زمان شب قدر را فراموش می‌کند. از این رو چند سؤال به ذهن می‌رسد:
1ـ اگر پيامبري به صِرف دعواي دو نفر مهمترين حادثه عمرش يعني شب نزول قرآن را فراموش مي‌کند، آيا مي‌توان به آياتي که در مدينه و در گرماگرم جنگ بر او نازل شده، اعتماد نمود چه بسا نعوذ بالله آنها را هم فراموش کرده باشد و مطالب خلاف واقع به مردم گفته باشد.
2ـ وقتی فردی به صِرف بیدار نمودنش، حادثه‌ای به این مهمی را فراموش می‌کند، آیا می‌توان به وحي‌هايي که به اعتقاد اهل تسنن در خواب بر او نازل شده،اعتماد نمود؟!
مدارک و منابع اسکن شده :
1- صحيح بخاري، دار ابن کثیر , طبعه جدیده ، کتاب التعبير، بَاب أَوَّلُ ما بُدِئَ بِهِ رسول اللَّهِ  من الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ، ح6982 ص 1729،
2- صحيح بخاري،کتاب بدء الوحي، ح 3 , ص 8-7
3- صحيح مسلم، دار طیبه ص83، كتاب الايمان، باب بدء الوحي الي رسول اللّه ح 160‏.
به ترتیب :

3ـ از اینها گذشته اگرفردی مهمترين حادثه‌ي عمرش را يک بار در بيداري ببيند و فراموش کند و بار ديگر خداوند در خواب به او نشان دهد، و فقط بخاطر اينکه خانواده‌اش او را از خواب بيدار کرده‌اند ، باز هم فراموش کند، آيا اساسا صلاحيت پيامبري را دارد؟! آن هم منصب عظيم ختم نبوت!!!

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن