پنج شنبه, 07 بهمن 1395 ساعت 08:00

کداممیک بهتر است؟ کمک به مستمندان یا خرج اموال در طلاکاری حرم ائمه

پرسش:

آیا بهتر نیست به جای طلاکاری حرم ائمه به مستمندان جامعه کمک نمود؟

پاسخ:

براي رسيدن به يك پاسخ منطقي و قانع كننده در قبال سئوال مورد نظر ناگزيريم به نكاتي چند اشاره نمائيم:

الف: گرامي داشت خاطره بندگان شايسته خدا، مانند برپائي يادواره ها و جشن هاي ميلاد و يا مجالس عزاداري و ياد بود مصيبت ها، و يا تكريم مكان هاي منسوب به آنان، در راستاي تجليل و زنده نگهداشتن ارزش هاي انساني و الهي آنان، از ديدگاه خردمندان مسأله روشن بوده و از مصاديق بارز ابراز محبّت تلقي مي گردد كه قرآن كريم مسلمانان را به آن دعوت مي كند: قل لا أسئلكم عليه اجرا الا المودّة في القربی(1) (اي پيامبر) بگو از شما پاداشي جز دوستی (و گرامي داشت) خويشاوندانم نمي خواهم. شكي نيست كه برگزاری مراسم گراميداشت و تكريم مكان هاي منسوب به اولياء الله جلوه اي از عشق و علاقه مردم و شيعيان به آنان است كه از ديدگاه قرآن كريم مورد پذيرش است بسان تكريم كعبه و حجر الاسود و استلام آن و نيز صفا و مروه و مني كه به اتفاق مسلمانان يك امر مسلّم و پذيرفته شده مي باشد و حتي وهابيّت نيز آن را قبول دارند و در اعمال حج به آن پاي بند هستند و هيچكس تكريم كعبه و حجرالاسود و صفا و مروة را مشابه بت پرستي تلّقي نكرده اند بلكه همه اين امور و به ويژه اماكن و يا اوقات منسوب به آنان بيش از همه جنبه گراميداشت و زنده نگهداشتن ارزش هاي والاي الهي و مكتبي را دارد و به انگيزه تجليل از آن ارزش ها آشنا ساختن توده هاي مردم و نسل های جديد با آن معارف و ارزش ها انجام مي گيرد.

ب: شكي نيست كه در برخي موارد از نظر عملكرد و هنگام ابراز اين علاقه و محبّت كه اصل آن يك امر عقلايي و قرآني است، نقايص و كجروئي هائي مشاهده مي شود كه علماء و دانشمندان متعهد اسلامي و شيعي همواره به مردم گوشزد نموده اند و لذا در رفع و اصلاح آن هيچ نيازي به مباني مكتب انحرافي و باطل وهابيّت كه از اساس و به اتفاق همه مذاهب اسلامی يك نحله و فرقه گمراه مي باشند نداريم. بلكه با اندك دقّت و تأمل در اصول ارزشي و ديني خودمان اين كجروئي ها و انحرافات عملي به راحتي قابل اصلاح و رفع مي باشد.

ج: ائمه اطهار و اولياء معصوم الهي و نيز بزرگان و صلحاء و مكان هاي منسوب به آنان علامت و نشانه های دين هستند و قرآن كريم بزرگداشت شعائر الهي و ديني را نشانه تقواي قلب ها دانسته و مي فرمايد: و من يعظّم شعائر الله فانّها من تقوي القلوب(2) هر كس شعائر الهي را بزرگ دارد، در حقيقت آن (حاكي) از پاكي دلها است.

قرآن كريم صفا و مروة را از شعائر الهي دانسته است. به تعبير ديگر يكي از مصاديق علامت ها و نشانه هاي الهی كه بزرگ داشتن آن نشانه تقوا و پاكي دلهاست، صفا و مروه هستند: انّ الصفا والمروة من شعائر الله(3). شعائر جمع شعيره به معناي علامت و نشانه است و منظور از آن در آيه شريفه علامت هائي است كه خداوند نصب فرموده تا نشانه هائي براي فرمان برداري الهي باشند».(4)

عمل به آيه شريفه نشان پاكي دل ها، و بزرگداشت نشانه هاي دين خدا است و مسلّماً پيامبران و ائمه اطهار ـ عليهم السلام ـ و اولياء الهي و امام زادگان جليل القدر از بارزترين نشانه هاي دين خداوند هستند كه هر پاك دلي موظف به بزرگ داشت آنها است. و بزرگ داشت اولياء الهي راه هاي متعدّدي دارد:

1ـ حفظ و نگهداري سخنان و دستورات و آثار آن ها و عمل به سخنان آن ها.

2ـ احترام به مقام و موقعيت معنوي آن ها و پاس داشت ايام شهادت و ولادت آن ها.

3ـ حفظ و تعمير قبور و اماكن منسوب به آنان و رعايت حرمت آن ها در ساختن زيارتگاه هائي كه در شأن آن ها باشد.

4ـ زيارت قبور آن ها با احترام و ادب و اظهار ارادت آگاهانه و به دور از هر گونه خرافه گرائي.

د: رابطه عاطفي و مودّت و دوستي كه بين اولياء الهي و پيروان و ارادت مندان آنان بر قرار است، يك رابطه سياسي نيست بلكه رابطه دوستي و عشق شديد است و اقتضاي اين رابطه صميمانه، بذل همه هستي و مال و امكانات خود در راستاي تجليل و تكريم آن بزرگواران است. ائمه اطهار و اولياء الهي چنان جايگاه رفيعي در دل هاي پاك شيعيان دارند كه حاضرند همه هستي خود را فداي آن ها كنند و اين افراد موقوفات بسياري را براي قبور ائمه اطهار و امام زادگان وقف كرده اند كه مي بايست صرف آن ها بشود.

اين بزرگداشت و تجليل كه همراه با تجديد بناهاي باشكوه كه معمولا به هدف تسهيل در امور زائران و مومنين صورت مي گيرد، منافاتي با كمك به مستمندان و نياز مندان جامعه ندارد ما به عنوان مسلمان و شيعه موظف هستيم هم به مستمندان كمك كنيم و هم نسبت به برقراري زيارتگاه هاي باشكوه كه غالباً و بلكه معمولا محل عبادت و راز و نياز مي باشند و محل برآورده شدن بسياري از حوائج مومنين و تقرّب بيشتر آنان به خداوند است، اقدام كنيم. و در عين حال از ارتكاب اعمال و رفتارهايي كه موجب وهن مذهب و عقائد اصيل شيعي و اسلامي مي شود اجتناب نمائيم.

مطالعه و تحقيق و ژرف نگري در تاريخ و سرگذشت امت اسلامي و بلكه همه امت ها نشان مي دهد كه هميشه افراد مغرض از ارتباط و نزديكي توده مردم و مسلمانان به اولياء دين و رهبران آسماني در هراس بوده اند و تمام تلاش شان بر اين بوده كه به بهانه هاي مختلف و ايجاد شبهات واهي و بزرگ نمائي برخي نواقص و اشتباهات كه احيانا ممكن است توسط بعضي از عوام انجام شود، بين مردم و توده مسلمانان و مومن، و رهبران و اولياء الهي آنان جدائي بيندازند، تا از اين رهگذر به عوام فريبي و گمراه نمودن آنان بپردازند.

 

پی نوشتها:

1. شوري : 23.

2. حج : 32.

3. بقره : 158.

4. علامه طباطبايی ، تفسير الميزان، ج17، ص409.