دوشنبه, 02 فروردين 1395 ساعت 09:00
خواندن 409 دفعه

گونه های مقابله با فرقه های کج اندیش در سیره امام رضا علیه السلام - نهله غروی نایینی ، عبدالله میراحمدی سلوکرویی

 

 

 مقدمه
گسترش فتوحات اسلامی باعث ارتباط نزدیک و برخورد مسلمانان با فرقه های گوناگون و دانشمندان مذاهب دیگر شد و طبعاً بحث های مربوط به عقاید مذهبی و کلامی در میان آنها شایع گردید؛ از طرف دیگر، فلسفه یونان که در اواخر قرن اول و دوره امویان و بعدها درعهد خلفای عباسی- به ویژه در زمان مأمون - به عربی ترجمه شده بود. دامنه ی بحث های عقلی و فلسفی را وسعت داد و مقارن همین زمان، جمعی به فکر افتادند حقایق دینی را فقط از راه قیاس و تفکر تحصیل کنند که به سبب حمایت خلیفه و گرایش او به اعتزال، در این امر به شدت دچار افراط شدند؛ برخی نیز به سبب جهل و دوری از تعالیم اهل بیت پیامبر(صلی الله علیه و آله) در مورد ذات باری تعالی به بیراهه رفتند و قائل به تشبیه و حلول گردیدند؛ گروهی نیز مقام الوهیت را با امامت خلط نموده درباره ائمه علیهم السلام تا حد خدایی غلو کردند؛ برخی نیز به سبب تمایلات مادی و هواپرستی در امامت امام قبل توقف نمودند؛ جمعی نیز تنها راه وصول به حقایق دین را عزلت از خلق و گرایش به خالق تصور کردند و بالاخره، برخی نیز مرز افعال الهی و افعال انسان را درک نکرده، دچار جبر و یا تفویض گردیدند؛ این جهات چندگانه دست در دست هم داد و طوفان شدیدی از اختلافات مذهبی در میان مسلمانان برپا ساخت. در این شرایط که عصر اختلافات فرقه ای بود، امام رضا(علیه السلام) با شیوه هایی مانند مناظره، تربیت شاگردان و ... با این فرقه ها مواجه شدندونادرستی افکار آنها را یادآور شدند.
این مقاله به بیان شیوه های کلی مقابله امام(علیه السلام) با افکار منحرف پرداخته، سپس فرقه های منشعب از شیعه را معرفی کرده، درباره هر یک، نیز به نحوه ی مبارزه آنها و روش ویژه مواجهه امام علی بن موسی(علیه السلام) با آنها پرداخته است.
 

 

 

 

دانلود مقاله

 

 

منبع : فصلنامه شیعه شناسی - شماره 23

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن