پنج شنبه, 28 اسفند 1393 ساعت 12:15
خواندن 1461 دفعه

نگاهی به سیره حضرت فاطمه

در عصری که استکبار جهانی در کار توطئه ای گسترده برای مسخ و محو ارزشهای اسلامی است،‌بیش از هر زمانی ضرورت بازنگری به این ارزشهای اصیل احساس می گردد، بویژه برای قشر بانوان ما که در عصر سیاه ستم شاهی پیش از مردان، قربانی این توطئه شوم استعماری بودند و اینک که با پیروزی انقلاب اسلامی در پی آنند که با شناخت بهتر الگوهای راستین اسلامی به بازشناسی و پای بندی این ارزشها بپردازند، چه بهتر که با مطالعه در سیره بزرگترین اسوه زنان و بزرگ بانوی دو جهان حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) به شناخت بهتر و بیشتر این ارزشها اقدام نمایند و بهیمن منظور صفحه ای از سیره درخشان این بانوی نمونه اسلام را در این شماره گشوده و سالروز شهادتش را به تمام راهروان راهش تسلیت می گوئیم:
جلوه ای از نور خدا                  
جابر می گوید: به امام صادق(علیه السلام) عرض کردم، دلیل تسمیه فاطمه زهرا به این نام چیست؟ امام فرمود:
«لأنّ الله عزوجلّ خلقها من نور عظمته فلمّا اشرقت، اضاءت السّموات و الأرض بنورها». (بحار-جلد43- ص 12)
برای اینکه خداوند عزوجلّ فاطمه را از نور عظمت خویش آفرید و چون فروغش بر آسمانها و زمین پرتو افکند همه آنها را به نور خود روشن ساخت.
***
بزرگ بانوی دو جهان
ابن عباس از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) نقل می کند که فرمود: «انّ ابنتی فاطمه سیده نساء العالمین». دخترم فاطمه، بزرگ بانوان دو جهان است. (بحار- جلد43- ص22)
***
روش همسرداری
امام باقر(علیه السلام) درباره شیوه زندگی و روش همسرداری حضرت زهرا (سلام الله علیها) چنین می فرماید:
فاطمه(سلام الله علیها) کار داخل خانه و ساختن خمیر و تهیه نان و نظافت منزل را بعهده گرفت و علی(علیه السلام) امور مربوط به خارج خانه از قبیل آوردن هیزم و مواد خوراکی را متکفّل گردید.
روزی علی(علیه السلام) به ایشان گفت: فاطمه! آیا در خانه چیزی هست؟
فاطمه(سلام الله علیها): سوگند به آنکه حقت را عظیم گردانیده سه روز است که در خانه چیزی نیست تا بتوانیم از شما پذیرائی نمائیم!
علی(علیه السلام): چرا بمن اطلاع ندادی؟
فاطمه(سلام الله علیها): «کان رسول الله (صلی الله علیه و آله) نهانی ان أسألک شیئاً،‌فقال: لا تسألین ابن عمّلک شیئاً ان جاءک بشیء عفو و الا فلا تسألیه». (بحار-جلد43-ص 31)
رسول خدا(صلی الله علیه و آله) مرا منع نموده که از شما چیزی درخواست نمایم و فرمود: از پسر عمویت چیزی نخواه، اگر خود بدون درخواست تو چیزی برایت آورد، بپذیر و گرنه از او درخواستی نکن.
***
خدمت به همسر
امیرمؤمنان (علیه السلام) درباره زحمتها و رنجهای همسر باوفایش (سلام الله علیها) به مردی از قبیله بنی سعد می فرماید:
«...و انّها استقت بالقربه حتّی اثّر فی صدرها و طحنت بالرّحی حتّی مجلت یداها و کسحت حتّی اغبرّت ثیابها و اوقدت النار تحت القدر حتّی دکنت ثیابها فاصابها من ذلک ضرر شدید...» (بحار-جلد43- ص 82)
فاطمه(سلام الله علیها) چندان با مشک، آب بخانه آورد که اثر آن در سینه اش نمایان گردید و آنقدر گندم آرد نمود که دستانش پینه بست و از جارو زدن خانه و افروختن آتش زیر دیگ جامه اش غبار آلود و دوداندود گردیده و از اینهمه زحمت، آسیب سختی بر او وارد شد.
***
دعای نیمه شب
امام مجتبی(علیه السلام) که شاهد عبادت مادربزرگوارش در شبی جمعه بوده است می فرماید:
«رأیت امّی فاطمه (سلام الله علیها) قامت فی محرابها لیله جمعتها فلم تزل راکعه ساجده حتی اتّضح عمود الصبح وسمعتها تدعو للمؤمنین و المؤمنات و تسمیهم و تکثر الدعا لهم و لا تدعو لنفسها بشیء، فقلت لها: یا اماه لم لا تدعین لنفسک کما تدعین لغیرک؟ فقالت یا بنی! الجار ثم الدار». (بحار-جلد43- ص 82)
مادرم فاطمه(سلام الله علیها) را شب جمعه ای در محراب عبادت دیدم که تا دمیدن فجر به رکوع و سجود اشتغال داشت و پیوسته با ذکر نام مرد و زن مؤمن، دعای فراوان برایشان می نمود ولی برای خود دعائی نکرد، گفتم: مادر! چرا همانگونه که برای دیگران دعا می کنی، برای خویشتن دعا نمی کنی؟ فرمود: پسرم! نخست،‌ همسایه و سپس خویشتن.
***
وضعیت جامه و خانه حضرت
هنگامی که آیات 43 و 44 آیات سوره «حجر» درباره جهنم نازل شد، رسول خدا(صلی الله علیه و آله) شدیداً شروع به گریه نمود و هم چنان می گریست، سلمان فارسی به خانه حضرت زهرا(سلام الله علیها) شتافت تا با آوردن ایشان پیش پدر، پیامبر تسکین یابد. سلمان جریان را با حضرت زهرا(سلام الله علیها) در میان گذاشت. حضرت گریست و سپس از جا بلند شد و خود را با چادری کوتاه و کهنه پوشانید که دوازده جای آن با برگ درخت خرما دوخته شده بود. سلمان با دیدن آن گریست و با حسرت و اندوه گفت: دختران زمامداران روم  و ایران با جامه دیبا و حریرند و دختر محمد(صلی الله علیه و آله) با چنین چادری!
حضرت فاطمه(سلام الله علیها) خدمت پیامبر رسید و گفت: یا رسول الله،‌ان سلمان تعجب من لباسی فوالذی بعثک بالحق مالی و لعلی منذ خمس سنین الا مسک کبش نعلف علیها بالنهار بعیرنا فاذا کان اللیل افترشناه و ان مرفقتنا لمن ادم حشوها لیف».
پیامب خدا! سلمان از جامه ام تعجب نمود سوگند بخدائی که ترا بحق برانگیخته است،‌مدت پنج سال است که من و علی(علیه السلام) را جز پوست گوسفندی نیتس که روز شترمان را بر آن علف می دهیم و شب زیرانداز ما است و متکای ما ازپوستی است که با لیف خرما پر شده است.
«فقال النبی(صلی الله علیه و آله): یا سلمان، ان ابنتی فاطمه لفی الخیل السوابق»-سلمان! دخترم فاطمه در گروه پیشروان بسوی بهشت است. (بحار-ج 43- ص 87)
***
زیارت قبور شهداء
«عن ابی عبدالله (علیه السلام) قال: انّ فاطمه (سلام الله علیها) کانت تأتی قبور الشهداء فی کل غداه سبت فتأتی قبر حمزه و تترحّم علیه و تستغفرله». (بحار- جلد43- ص 90)
امام صادق(علیه السلام) فرمود: فاطمه (سلام الله علیها) در هر بامداد شنبه به زیارت قبور شهیدان می آمد و سپس بر سر مزار حمزه حاضر می شد و برای او از خداوند طلب رحمت و درخواست آمرزش می نمود.
***
حضرت زهرا در جنگ احد
در جنگ احد حضرت فاطمه (سلام الله علیها) بهمراه پدر بزرگوارش شرکت داشت تا در کنار دیگر بانوان شرکت داشت تا در کنار دیگر بانوان شرکت کننده در جهاد، در پشت جبهه رزمندگان را یاری رساند، رسول خدا(صلی الله علیه و آله) در جریان جنگ مجروح شد «و لما جرح رسول الله (صلی الله علیه و آله) جعل علی(علیه السلام) ینقل له الماء فی درقته من المهراس و یغسله فلم ینقطع الدم، فانت فاطمه(سلام الله علیها) و جعلعت تعانقه و تبکی و احرقت حصیرا و جعلت علی الجرح من رماده فانقطع الدم». (الکامل لابن الاثیر جلد 2- ص 109)
پس از مجروح شدن پیامبر(صلی الله علیه و آله)، حضرت امیرمؤمنان(علیه السلام) در کنار کوه احد با سپر خویش ‌آب می آورد و جراحت بدن مبارک پیامبر را شستشو می داد ولی خونریزی قطع نمی شد حضرت زهرا(سلام الله علیها) گریان به نزد پذر بزرگوار شتافته و با حضرت معانقه نمود و پس از سوزاندن حصیر و گذاشتن خاکستر آن بر روی جراحت حضرت، خونریزی قطع گردید.
و چه خوش سروده فؤاد کرمانی که گفته است:

هر عقل که از معرفتش آگاه است            در هر دو جهانش بحقیقت راه است
این طرفه مقام را بهر کس ندهند              کاین قدر و شرف «ذلک فضل الله» است

دانلود مقاله


منبع : ماهنامه پاسدار اسلام - شماره 73

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن