دوشنبه, 14 تیر 1395 ساعت 09:00
خواندن 810 دفعه

آخرالزمان ، دوره پایانی دنیا - ابراهیم شفیعی سروستانی

چکیده:

معنا و مفهوم آخرالزمان

«آخر زمان» كه در كتاب‌های لغت به «دوره آخر» و «قسمت واپسین از دوران كه به قیامت پیوندد» معنا شده است، در فرهنگ و ادبیات بسیاری از ملل و نحل به ویژه پیروان ادیان ابراهیمی، از اهمیت و جایگاه برجسته‌ای برخوردار است و آنها با حساسیت و دقت فراوانی این موضوع را دنبال می‌كنند. شاهد این موضوع، كتاب‌های فراوانی است كه از دیر زمان در میان اقوام و ملل مختلف در زمینه نشانه‌ها و ویژگی‌های آخرالزمان نوشته شده است.
مسلمانان نیز با توجه به روایت‌های فراوانی كه از پیامبر گرامی اسلام و ائمه معصومین(علیهم السلام) در زمینه آخرالزمان و رویدادها و حوادث آن نقل شده است، به این موضوع توجه فراوانی كرده و افزون بر جمع‌آوری این روایات، در مجموعه‌های روایی به نگارش كتاب‌های مستقل در این زمینه پرداخته‌اند كه این كتاب‌ها معمولاً با عنوان‌هایی چون «أشراط الساع[»، «علامات الساع[»، «علامات یوم القیام[»، «الفتن»، «الملاحم»، «الفتن و المحن»، «الفتن و الملاحم» و... نامیده می‌شود.
در دایرت المعارف بزرگ اسلامی در مورد اصطلاح آخرالزمان چنین آمده است:«این اصطلاح در كتاب‌های حدیث و تفسیر در دو معنا به كار رفته است: نخست، همه آن قسمت از زمان كه بنا بر عقیده مسلمانان، دوران نبوت پیامبر اسلام است و از آغاز نبوت پیامبر تا وقوع قیامت را شامل می‌شود. دوم، فقط آخرین بخش از دوران یاد شده كه در آن، مهدی موعود ظهور می‌كند و تحولات عظیمی در عالم واقع می‌شود».
دلیل نام‌گذاری دوران نبوت پیامبر اسلام به آخرالزمان این بوده است كه مسلمانان معتقدند آن حضرت، خاتم پیامبران است و شریعت وی تا پایان این عالم اعتبار دارد. به جز آن، از رسول اعظم‌(صلی الله علیه و آله) روایاتی نقل شده كه در آنها به صراحت آمده است دوران نبوت ایشان به قیامت و آخرین بخش از حیات كره خاك می‌پیوندد. در یكی از این روایات كه از طریق اهل سنّت نقل شده است، چنین می‌خوانیم:
«آن حضرت پس از فراغت از نماز عصر فرمود: «آنچه از [عمر] دنیا باقی مانده، به گذشته آن، همان نسبت را دارد كه باقی‌مانده وقت امروز نسبت به گذشته آن دارد.» [همچنین] آن حضرت به یاران خود فرمود: «برگزیده شدم در حالی كه میان من و قیامت فاصله نیست؛ همان سان كه میان دو انگشت سبابه و وسطی فاصله نیست».
چنان‌كه گفته شد، دومین معنایی كه اصطلاح آخرالزمان در آن به كار می‌رود، عصر ظهور حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است. بر اساس آموزه‌های اسلامی، در آستانه ظهور آن حضرت كه از آن با عنوان آخرالزمان یاد می‌شود، جهان دست‌خوش فتنه‌ها، آشوب‌ها و بحران‌های مختلف سیاسی، اجتماعی و زیست محیطی می‌شود و ستم و بی‌عدالتی همه جهان را فرا می‌گیرد. این وضعیت ادامه دارد تا زمانی كه قائم آل‌محمد(عجل الله تعالی فرجه الشریف) ظهور كند و با ظهور خود، جهان را از تیرگی ستم، فساد و تباهی برهاند.
شناخت آخرالزمان به این معنا، ضرورت انكارناپذیر روزگار ماست؛ زیرا بسیاری از نشانه‌های آخرالزمان در این عصر هویدا می‌شود و بیم آن می‌رود كه با اندك غفلتی ما نیز در گرداب فتنه‌های فراگیری كه به تعبیر روایات، چون رواندازی تیره، همه را دربرمی‌گیرد و كمتر كسی از آن در امان می‌ماند، فرو رویم. ازاین‌رو، بر همه لازم است كه با تأمل دوباره در روایات آخرالزمان و شناخت عمیق‌تر و گسترده‌تر نشانه‌ها و ویژگی‌های آن، خود را از فتنه‌ها و آشوب‌های این عصر و تا ظهور دولت حق در امان داریم.

 

دانلود مقاله


منبع : موعود سال سیزدهم دی 1387 شماره 95